Opóźniony wytrysk - jak go przyspieszyć? Jak leczyć?
Zaburzenie polegające na niemożności osiągnięcia orgazmu i wytrysku, występującej mimo odpowiedniej stymulacji seksualnej, może dotyczyć nawet 5% mężczyzn. Opóźniona ejakulacja stanowi przede wszystkim kłopot natury psychologicznej, prowadząc do frustracji i napięć. Przyczyny braku wytrysku mogą być różnorodne - problem może wynikać zarówno z obciążenia chorobami czy przyjmowanych leków, jak i wiązać się z czynnikami psychologicznymi. Nie ma jednoznacznie określonego schematu postępowania w tym przypadku, jednak proponowane metody opierają się m.in. na psychoterapii oraz lekach.
Zaktualizowano: 20.11.2025 9:37
Opóźniony wytrysk - najważniejsze informacje
- Opóźniony wytrysk to jedno z najrzadszych zaburzeń seksualnych, które może powodować trudności w osiągnięciu orgazmu podczas stosunku.
- Przyczyny opóźnionego wytrysku mogą być zarówno psychiczne, jak i fizyczne, w tym zaburzenia hormonalne, schorzenia neurologiczne oraz skutki uboczne leków.
- Leczenie opóźnionego wytrysku zależy od przyczyny i może obejmować terapię psychologiczną, zmianę leków czy techniki relaksacyjne.
- Ważna jest konsultacja z lekarzem, aby właściwie zdiagnozować problem i wdrożyć odpowiednie leczenie.
e-Recepta Express
Do 1 godziny roboczej* Antykoncepcja stała, leki stałe, przedłużenie terapii w chorobach przewlekłych, leki na potencję.Antykoncepcja awaryjna
Do 1 godziny roboczej* Tabletka 'po', tabletka dzień po, tabletka do 72h, pigułka po.Czym jest wytrysk opóźniony?
Wytrysk opóźniony to stan, w którym mężczyzna doświadcza trudności w osiągnięciu orgazmu lub wcale go nie odczuwa w określonym czasie trwania seksu, pomimo odpowiedniej stymulacji oraz występowania wzwodu. Mimo odczuwania przyjemności i obecności pragnienia osiągnięcia orgazmu, nie dochodzi do ejakulacji.
Opóźniony wytrysk może stanowić wyzwanie, dyskomfort i problem dla par, prowadząc do narastania frustracji i zaburzenia relacji z partnerem lub partnerką. Co więcej, trudności w osiągnięciu orgazmu powodują silne emocje, w tym stres, co może skutkować niechęcią do uprawiania seksu. Problemowi opóźnionego wytrysku często towarzyszy obniżona objętość ejakulatu (spermy), zmniejszona siła wyrzutu nasienia oraz ograniczenie doznań czuciowych.
W ICD-11 opóźniony wytrysk zaliczany jest do zaburzeń funkcji seksualnych mężczyzn, o kodzie HA02.0.
W DSM-5 (diagnostyczny podręcznik Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego), opóźniony wytrysk musi trwać min. 6 miesięcy, występować w 75–100% aktywności seksualnej i powodować istotny dyskomfort psychiczny.
Rodzaje opóźnionego wytrysku
Wyróżniamy m.in. uogólniony wytrysk opóźniony, w przypadku którego zaburzenia występują niezależnie od partnerki (lub partnera) i sytuacji, w trakcie każdego rodzaju doznań seksualnych. Z kolei typ sytuacyjny oznacza trudności w ejakulacji związane z konkretną sytuacją, osobą, aktywnością seksualną (np. masturbacja, stosunek analny).
Czy wytrysk opóźniony jest częstym problemem?
Opóźniony wytrysk może dotyczyć nawet od 1% do 5% mężczyzn, jednak jest to rzadko oficjalnie raportowany problem i dokładne oszacowanie częstości występowania tego zaburzenia jest z tego względu utrudnione.
Zobacz także: Przedwczesny wytrysk - przyczyny i leczenie
Opóźniony wytrysk - przyczyny. Jakie mogą być przyczyny opóźnienia ejakulacji?
Opóźniony wytrysk nie jest do końca poznanym zaburzeniem, jednak może mieć wiele różnych przyczyn. Zaliczamy do nich m.in. podeszły wiek, urazy, stosowane leki (m.in. środki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, stosowane w nadciśnieniu tętniczym) oraz zaburzenia hormonalne, takie jak niedobór testosteronu. Ponadto wpływ mogą mieć zaburzenia relacyjne i emocjonalne (brak intymności, konflikt w związku, niedopasowanie seksualne) czy neurogenne (uszkodzenia nerwów, np. po operacjach kręgosłupa, cukrzycy, SM).
Czynniki psychologiczne
W patogenezie problemów z osiągnięciem orgazmu istotną rolę odgrywają czynniki psychologiczne - zaburzenia lękowe lub depresyjne, strach przed nieplanowaną ciążą, wrogie nastawienie, stres, problemy z nawiązywaniem relacji, poczucie winy związane z religijnym wychowaniem, nadużywanie alkoholu.
Inne przyczyny opóźnionego wytrysku
Do rzadziej występujących czynników należą uszkodzenia rdzenia kręgowego w trakcie zabiegów chirurgicznych, operacje w obrębie miednicy, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie nerwów w przebiegu cukrzycy. Przyczynę zaburzeń stanowi również niedopasowana technika stymulacji seksualnej czy utrata zainteresowania partnerką lub partnerem.
Zobacz także: Jak skutecznie podniecić mężczyznę?
Choroby przewlekłe jako czynniki ryzyka
Niektóre schorzenia zaburzają przewodnictwo nerwowe i ukrwienie, co wpływa na wytrysk:
-
Cukrzyca (neuropatia cukrzycowa)
-
Stwardnienie rozsiane (SM)
-
Choroby nerek i wątroby
-
Zespół po operacjach miednicy lub kręgosłupa
Hormony – testosteron, prolaktyna, TSH
Hormonalne zaburzenia równowagi są istotnym czynnikiem:
-
niedobór testosteronu - obniżenie libido, opóźniony wytrysk;
-
hiperprolaktynemia - hamuje funkcje seksualne, obniża poziom LH i FSH;
-
zaburzenia funkcji tarczycy (niedoczynność czy nadczynność).
Jakie są metody leczenia opóźnionego wytrysku?
Diagnostyka - opóźnienie wytrysku
Jeśli występują u Ciebie opisywane objawy, skonsultuj się z lekarzem. Specjalista przeprowadzi odpowiedni wywiad medyczny oraz badanie, a jeśli będzie taka potrzeba, zleci wykonanie dodatkowej diagnostyki.
Diagnostyka opóźnionego wytrysku powinna być wielopoziomowa i obejmować:
-
Wywiad lekarski (czy problem występuje od zawsze czy wtórnie, czy dotyczy wszystkich sytuacji seksualnych, także masturbacji).
-
Badanie hormonalne: testosteron całkowity i wolny, TSH, prolaktyna.
-
Badanie neurologiczne – w razie podejrzenia neuropatii.
-
Analiza leków przyjmowanych przez pacjenta.
-
Konsultacja seksuologiczna / psychologiczna – ocena lęku, depresji, relacji.
Opóźniony wytrysk - leczenie
Opóźniony wytrysk pozostaje nie do końca poznanym zaburzeniem, a w jego leczeniu proponowane jest kilka potencjalnie skutecznych rozwiązań. Postępowanie przede wszystkim opiera się na psychoterapii i farmakologii.
Do proponowanych podejść należą:
zwiększanie świadomości sposobów na opóźnienie wytrysku i eliminowanie czynników ryzyka (np. unikanie picia alkoholu);
techniki związane z masturbacją;
metody stymulacyjne (wibratory, stymulacja elektryczna);
psychoterapia - zarówno indywidualna, jak i dedykowana dla par.
Czy istnieją skuteczne leki?
Nie istnieją wystarczające źródła, aby rekomendować jednoznacznie konkretny preparat, jednak skuteczne mogą być leki o właściwościach pobudzających ejakulację. Zaliczamy do nich bupropion, cyproheptadynę oraz prostygminę.
Ważne jest również, aby wykluczyć możliwość hamowania wytrysku przez przyjmowane dotychczas leki. W takiej sytuacji zmniejszenie dawki preparatu lub jego odstawienie powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza prowadzącego.
Serwis Erecept.pl konsultuje pacjentów online. Podczas takiej konsultacji pacjent może otrzymać L4, skierowanie czy receptę online.
Leki mogą znacząco wpływać na funkcje seksualne. Szczególnie:
-
SSRI (np. paroksetyna, sertralina, fluoksetyna) – celowo używane przy przedwczesnym wytrysku, mogą nadmiernie go wydłużyć.
-
Leki przeciwpsychotyczne (np. risperidon) – wpływ na dopaminę.
-
Beta-blokery, diuretyki, opioidy, niektóre leki przeciwpadaczkowe.
Leczenie przyczynowe w zaburzeniach hormonalnych
Jeśli problem wynika z zaburzeń hormonalnych – np. niskiego testosteronu – leczenie przyczynowe (TRT) może być skuteczne. W niektórych przypadkach stosuje się także:
-
agoniści dopaminy (np. bromokryptyna przy hiperprolaktynemii),
-
leczenie tarczycy,
-
modyfikację leków przyjmowanych przez pacjenta.
Dlaczego psychoterapia jest kluczowa?
Terapia psychoseksualna jest kluczowa, zwłaszcza gdy brak wytrysku występuje tylko w relacjach z partnerką.
Wskazania do terapii:
-
występowanie objawu tylko w relacjach seksualnych (a nie przy masturbacji),
-
trudności w budowaniu bliskości,
-
lęk przed ciążą lub odpowiedzialnością,
-
zaburzenia komunikacji seksualnej w parze.
Relacja partnerska ma fundamentalne znaczenie – otwarta rozmowa, bezpieczeństwo emocjonalne i zaufanie mogą istotnie wpłynąć na poprawę funkcji seksualnych.
Zobacz także: Jak długo trwa andropauza u mężczyzn? Wiek i objawy męskiej menopauzy
FAQ Jak opóźnić wytrysk?
- opóźniony wytrysk,
- przedwczesny wytrysk,
- anorgazmia (brak orgazmu mimo stymulacji),
- bolesny orgazm.
- techniki behawioralne (np. metoda start–stop, technika ucisku),
- ćwiczenia mięśni Kegla,
- prezerwatywy o działaniu opóźniającym,
- leki z grupy SSRI (na receptę), stosowane przy przedwczesnym wytrysku.
Ejakulację można wywołać poprzez stymulację seksualną (masturbacja, stosunek, fantazje erotyczne). Na tempo i ilość nasienia wpływają m.in. poziom pobudzenia, częstotliwość wytrysków, dieta, nawodnienie i ogólny stan zdrowia. Brak „natychmiastowych” sposobów – kluczowe jest zdrowie seksualne i regularność.